Mijn naam is Truus Manders-Vanlier, getrouwd met Nad en bezit sinds 1975 beaucerons. In de 70-tiger jaren werd ik als dierenartsassistente geconfronteerd met de gedrags- en gezondheidsproblemen van (ras)honden.

De beauceron was toen nog vrij onbekend in Nederland. Mijn denkwijze dat zo'n ras daardoor weinig problemen kent, bleek behoorlijk naïef te zijn. Uit deze periode stamt mijn interesse voor hondengedrag.

De eerste beauceron heb ik in 1975 als volwassen teef uit Frankrijk geïmporteerd. Het was geen succes. Ze, Xyla de la Bergerie Française, was extreem bang en ik heb haar dan ook om deze reden in laten slapen. Het ontbreken van agressie is bepalend geweest dat een 2e beauceron haar entree maakte. Deze hond, Myra de la Sylvade, vertoonde juist het tegenovergestelde gedrag dan haar halfzus en is de stammoeder van onze kennel.

Actief bezig zijn met honden is een van mijn hobby's. KNPV, VZH, reddingshond, G en Gb t/m 2, obedience en speuren zijn enkele voorbeelden. Bovendien heb ik een tiental jaren gehoorzaamheidsinstructie gegeven. De eerste jaren voor KC Roermond/Echt eo en daarna onder de vlag van S.H.I.T. (stichting hond in training).

Het eerste 'de la Beauté Rustique' - nest is gefokt in 1980.

In 1977 heb ik de Beauceronclub Nederland opgericht. In de periode 1982 -1995 was ik voorzitter van de gedragstestcommissie van deze vereniging. De BCN geeft een boek uit over de beauceron, waarvan een paar hoofdstukken (gedrag en ontwikkeling) door mij geschreven zijn. Vanaf 2006 ben ik erelid.

In 1992 ben ik door de Raad van Beheer benoemd als gedragskeurmeester voor o.a. de beauceron. In '99 volgt de benoeming tot algemeen gedragskeurmeester en in 2000 tot MAG keurmeester (maatschappelijk aanvaardbaar gedrag) voor een aantal rassen.
Na 19 jaar als gedragskeurmeester actief te zijn geweest heb ik me per 1 januari 2011 bedankt.